Εντελώς έκπληκτο το Συγκρότημα

Χτες στο ΒΗΜΑ δημοσιεύθηκε ρεπορτάζ σχετικά με τις συμβάσεις των νοσοκομείων για προμήθεια ιατρικού και τεχνολογικού εξοπλισμού, όπως αποκαλύπτεται από τις εκθέσεις των δημόσιων επιθεωρητών.

(Να τους καταργήσουμε, τους χαραμοφάηδες, τους υψηλόμισθους, που ζουν σε βάρος του κοσμάκη, που μπορεί και να χρηματίζονται, και εν πάση περιπτώσει δουλειά δεν έχουν και πάνε και ανακαλύπτουν σκάνδαλα με το ζόρι: π.χ., το Κέντρο Υγείας Σητείας αγόρασε έναν αξονικό τομογράφο έναντι 240.000 ευρώ. Και το Νοσοκομείο Αγ. Νικολάου, πάλι στην Κρήτη, ζήλεψε κι αγόρασε τον ίδιο ακριβώς τομογράφο. Πόσο; Μόνον 436.300 ευρώ. Δικαιολογημένη η μικροδιαφορά, διότι ξέρετε τι ταλαιπωρία είναι να πας τον τομογράφο στον 2ο όροφο του νοσοκομείου, και μάλιστα μέσα από τους κακοτράχαλους δρόμους του Αγ. Νικολάου; Ενώ στη Σητεία ήταν πανεύκολο, ένα τσακ έκαναν και τον απόθεσαν στο ισόγειο του κέντρου υγείας. Και πήγαν οι άχρηστοι οι επιθεωρητές και το έκαναν θέμα, εκ του μη όντος…)

Εν πάση περιπτώσει, το ενδιαφέρον στο ρεπορτάζ είναι ο τίτλος που έβαλε η Σύνταξη του Συγκροτήματος: «Τα νοσοκομεία αγόραζαν μόνο Siemens!». Έτσι ακριβώς, με θαυμαστικό. Εντελώς έκπληκτοι δηλαδή οι άνθρωποι, που τα πήρε όλα η Siemens κι έφυγε. Αν είναι δυνατόν! Συμβαίνουν τέτοια πράγματα; Στην Ελλάδα; Να κάνει η Siemens ό,τι γουστάρει; Δεν είναι δυνατόν! Έπεσαν από τα σύννεφα οι άνθρωποι!

[ΕΔΩ μπορείτε να διαβάσετε όλο το άρθρο του ΒΗΜΑΤΟΣ, έχει ενδιαφέρον. Αν όμως δεν προλαβαίνετε, ιδού το ζουμί: «Παράλληλα προκύπτει ότι η γερμανική εταιρεία είχε κυριαρχήσει στον τομέα των προμηθειών των νοσηλευτικών ιδρυμάτων, “εκτοπίζοντας” τους ανταγωνιστές της. Είναι ενδεικτικό ότι οι περισσότερες συμβάσεις προμήθειας αντιδραστηρίων είχαν υπογραφεί με την εταιρεία Βayer Ηellas ΑΕ, η οποία όμως συγχωνεύθηκε το 2007 με τη Siemens Διαγνωστική ΑΕ, όπως και με τις εταιρείες Dade Βehring Ηellas ΑΒΕΕ και DΡC- Ν. Τσακίρης ΑΕ, που συγχωνεύθηκαν δύο χρόνια αργότερα με τη Siemens Διαγνωστική ΑΕ, ενώ από τη συγχώνευση αυτή προέκυψε η Siemens Διαγνωστική Υγείας ΑΒΕΕ.»]

Τα δύο (πλέον) "ΔΕΝ"

Στη ΔΕΘ ο Παπανδρέου απέκλεισε την εξίσωση φόρου πετρελαίου θέρμανσης και κίνησης (που θα επιφέρει σχεδόν διπλασιασμό της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης). Χτες ο Παπανδρέου, σε συνέντευξή του στο Reuters, δήλωσε ότι δεν θα αυξήσει ούτε το ΦΠΑ, και ότι αναζητά «άλλους τρόπους αύξησης των εσόδων».

Επειδή μάλλον δεν του περνά από το μυαλό να αυξήσει τα έσοδα φορολογώντας αυτούς που τα έχουν (εδώ αποφάσισε μείωση, από 24% σε 20%, της φορολογίας των «επανεπενδυόμενων» κερδών των αφεντικών!), κι επειδή τα κουκιά είναι μετρημένα, κι επειδή ο άνθρωπος δεν έχει τσίπα… το ερώτημα είναι:

Θα αυξήσει το ΦΠΑ;
Θα αυξήσει το πετρέλαιο θέρμανσης;
Ή θα αυξήσει και τα δύο;

Και, ακόμη πιο σημαντικό ερώτημα: Εμείς, τι κάνουμε εμείς;

Όλοι μαζί: Δεν πληρώνουμε διόδια!

Και ξανά:
Δεν-πληρώνουμε-διόδια!
Το καταλάβατε τώρα, κύριοι μεγαλοεργολάβοι και κύριοι πολιτικοί υπάλληλοι των μεγαλοεργολάβων, ή να το επαναλάβουμε; Εντάξει, άλλη μία φορά λοιπόν:
Δεν-πληρώνουμε-διόδια!

Την ακόλουθη μαρτυρία την αλιεύσαμε από το Indymedia:

Την περασμένη Τετάρτη ξεκίνησε το ΚΑΠΗ Μετεώρων Πολίχνης εκδρομή στην Πελοπόννησο. Ο οδηγός του λεωφορείου αρνήθηκε να πληρώσει διόδια σε ολόκληρη τη διαδρομή μέχρι την Πάτρα. Όταν έφτασε το λεωφορείο στη γέφυρα του Ρίο και ο οδηγός αρνήθηκε να πληρώσει και εκεί, ο υπεύθυνος κάλεσε περιπολικό. Μετά από μια μικρή ένταση ξεκίνησε το λεωφορείο για την Πάτρα, χωρίς να πληρώσει. Το περιπολικό ακολούθησε το λεωφορείο μέχρι την Πάτρα και ζήτησε από τον οδηγό να πάει στο τμήμα.

Οι επιβάτες αποφάσισαν ή όλοι ή κανένας στο τμήμα, και έτσι, μετά από μια μικρή συνέλευση, οδηγήθηκαν όλοι στο τμήμα. Εκεί λοιπόν ο διοικητής, προς τιμήν του, επέπληξε το πλήρωμα του περιπολικού, λέγοντάς του επί λέξει: «Γιατί τους έφερες τους ανθρώπους εδώ, τι κάνανε; Έχεις κανένα συμφέρον από τα διόδια; Είναι δική σου η εταιρεία; Και εγώ δεν πληρώνω! Αν θέλει ο εκπρόσωπος της εταιρείας να κάνει μήνυση, δώστε του τα στοιχεία του οδηγού και των επιβατών, αφού η απόφαση να μην πληρώνουν τα διόδια είναι παρμένη από κοινού. Αλλιώς, να φύγουν!».

Τη στιγμή εκείνη ο αστυνομικός ψευδώς είπε ότι ο οδηγός χτύπησε με το λεωφορείο τον υπεύθυνο της εταιρείας (!). Αλλά ο διοικητής, μάλλον ξέροντας τις λαμογιές και τις ψευδείς μαρτυρίες των μπάτσων σε ανάλογες περιπτώσεις, έληξε εκεί το συμβάν, ζητώντας συγνώμη από τον οδηγό και τους εκδρομείς. Μπράβο στον οδηγό αλλά και στους ηλικιωμένους εκδρομείς, να αποτελέσουν παράδειγμα και σε άλλους.

Μας τάξατε – Τους κάψατε – Τους θάψαμε

Με επικεφαλής αυτό το σύνθημα σε πανό των πυροσβεστών, κατεβαίνουν με πορεία αυτή τη στιγμή από τον Άρειο Πάγο προς τη Βουλή συμβασιούχοι διαφόρων κλάδων, αφού αναβλήθηκε στον Άρειο Πάγο η εκδίκαση της υπόθεσης μονιμοποίησης των συμβασιούχων του ΟΠΑΠ. Συγκεκριμένα οι στην καθαριότητα, οι οποίες δουλεύουν 15-20 χρόνια με συμβάσεις, έχουν προσφύγει στη δικαιοσύνη και ζητούν τη μονιμοποίησή τους. Υπενθυμίζεται ότι, σε παρεμφερή υπόθεση, την προηγούμενη εβδομάδα το Μονομελές Πρωτοδικείο αποφάσισε ότι οι απασχολούμενοι με συμβάσεις stage δεν μπορούν να θεωρηθούν «μαθητευόμενοι», δεδομένης της μακρόχρονης απασχόλησής τους.

"Από κανιζέλα σε κανιζέλα θα πηγαίνεις"

[...] Πρόσφατα, ένας Κερκυραίος φίλος μού έλεγε ότι πολλά τοπικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ αποφεύγουν να κυκλοφορήσουν στον δρόμο σαν «απλοί πολίτες», καθώς οι άλλοι πολίτες τούς κράζουν ή μάλλον δεν δείχνουν ιδιαίτερη κατανόηση. «Προχθές, πήγα να διασχίσω τον δρόμο και να χαιρετήσω έναν γείτονα, καλό άνθρωπο και νομαρχιακό παράγοντα» (οι ιδιότητες αυτές δεν αλληλοαποκλείονται). «Αυτός νόμιζε ότι ετοιμαζόμουν να του δώσω σφαλιάρα και ενστικτωδώς κρύφτηκε πίσω από ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο. Έβαλα τα γέλια και του φώναξα “από κανιζέλα σε κανιζέλα θα πηγαίνεις”».

Στην κερκυραϊκή διάλεκτο, «κανιζέλα» είναι ο υπαίθριος διάδρομος ανάμεσα στις πίσω όψεις των σπιτιών, που το πλάτος του είναι γύρω στο μισό μέτρο, δηλαδή ένα πολύ στενό και κάποτε κακόφημο δρομάκι. Όμως, ένας πολιτικός που δηλώνει «μισώ το Μνημόνιο όσο κι εσείς» παίρνει το θάρρος να κυκλοφορεί στις τηλεοπτικές ρούγες. [...]

[Απόσπασμα από κείμενο στην ιστοσελίδα της Μαριάννας Τζιαντζή – Ολόκληρο ΕΔΩ]

Σχεδόν στη ζούλα...

...συναντήθηκε χτες ο Ηγέτης της Εργατικής Τάξης, ο Τρόμος των Αφεντικών, ο Φόβος των Τραπεζο-τοκογλύφων, ο Φάρος της Κοινωνικής Απελευθέρωσης, δηλαδή ο Παναγόπουλος,

με την υψηλόβαθμη υπάλληλο του ΔΝΤ, την κυρία Λούκα, και τον Γλύφω-Εκεί-Που-Έφτυνα-Και-Κρύβομαι-Για-Να-Γλιτώσω-Το-Κράξιμο κύριο Κουτρουμάνη.

Δεδομένου ότι η κυρία Λούκα κατά (πολύ) βάθος παραμένει Εντελώς Σοσιαλίστρια, κι ας όψεται η κακιά η ώρα που αναγκάστηκε από τον εργοδότη της να μας πηδάει κι εμάς και όλο μας το σόι, αυτή δεν ήθελε, διαταγές εκτελεί, ...

Και δεδομένου ότι ο κύριος Κουτρουμάνης είναι για λύπηση από το καλοκαίρι, όταν κάποιοι άθλιοι κόντεψαν να του φέρουν καπέλο τη σαλάτα σε μια ταβέρνα, κι από τότε το 'χει ρίξει στα ντελίβερι, με αποτέλεσμα να αρχίσει να μοιάζει με τον κυρ-πάγκαλο, ...

Για όλα αυτά, η Προεδράρα, που κατά βάθος είναι πονόψυχος άνθρωπος, τους έδωσε, αυτή τη φορά και μόνο, να εξηγούμαστε, μια τελευταία ευκαιρία να συμμορφωθούν, περιοριζόμενος στην ακόλουθη αυστηρή προειδοποίηση:

«Ελπίζω η ηγεσία του υπουργείου Εργασίας να εγκαινιάσει μια ειλικρινή σχέση συνεννόησης και διαλόγου, γιατί δυστυχώς οι εμπειρίες που έχουμε αποκτήσει μέχρι τώρα δεν ήταν οι καλύτερες».

Όχι παίζουμε!

Τα μεγάλα πνεύματα συναντώνται

Η χτεσινή δηλωσάρα του κυρ-πάγκαλου, ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε τα λεφτά», συνέγειρε τον ενθουσιασμό του κ. Πολατίδη, εκπροσώπου Σερρών της Κοινοβουλευτικής Ομάδος ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ, ο οποίος πλειοδότησε αναφωνώντας ότι «οι θέσεις στο Δημόσιο είναι το όνειρο του τεμπέλη».

Κι επειδή φαίνεται ότι ο κυρ-πάγκαλος ενθουσιάζεται όταν έχει τέτοια υποστήριξη, θα θέλαμε να του θυμήσουμε αυτό που, σε μια στιγμή ειλικρινούς συλλογισμού, είπε ένας άλλος ξεφτίλας συνάδελφός του στο παραμάγαζο του ΔΝΤ που κατ’ ευφημισμόν αποκαλείται «ελληνική κυβέρνηση»:

«Να μην κουνάμε τόσο πολύ το δάχτυλο στους εργαζόμενους, γιατί θα μας κουνήσουν κι εκείνοι τα πέντε δάχτυλα, ξέρετε πώς, κάποια στιγμή»…

Το (ξανα)είπε

Ο κυρ-πάγκαλος (ξανα)βρήκε πού τα φάγαμε τα λεφτά, και το (ξανα)είπε σήμερα σε αυτό το ωραίο κτίριο που βρίσκεται στην πλατεία Συντάγματος, πάνω από τον Άγνωστο Στρατιώτη (Να δεις, τι ήταν παλιά; Ανάκτορα ήταν; Βουλή ήταν; Θα σε γελάσω!):

«Τα φάγαμε όλοι μαζί ακολουθώντας μια πρακτική αθλιότητας, εξαγοράς και διασπάθισης του δημοσίου χρήματος».

Και μετά δεν παραιτήθηκε. Μόνο ρεύτηκε.

Ο Αντιμνημονιακός Αγών θριαμβεύει!

Πέραν του φερέλπιδος, άφθαρτου, νέου και ευειδούς κ. Κικίλια που, στα βήματα του εξίσου φερέλπιδος, άφθαρτου, νέου και ευειδούς κ. Σαμαρά, διαβεβαιοί ότι μπορεί να μας αλλάξει τον αδόξαστο και χωρίς Μνημόνιο, χθες βράδυ (κι όσοι δεν το ’δατε χάσατε) είχαμε στο Alter συγκλονιστικές σκηνές ενώπιον του εμβρόντητου σούπερ-δημοσιογράφου κ. Χατζηνικολάου, που πάσχιζε να συντονίσει την πρώτη τηλεμαχία υποψηφίων περιφερειαρχών Αττικής:

Καταπρώτον, ο Πασόκος κ. Σγουρός, ζηλώσας δόξαν Κικίλια, εδήλωσε ότι ούτε αυτός κατούρησε στο πηγάδι, οπότε δεν είναι βλαξ για να βγάλει αυτός το φίδι από την τρύπα, άρα ΚΑΙ αυτός είναι κατά του Μνημονίου και να μην του ζαλίζουμε τον έρωτα. Σε αυτό το σημείο παρατηρήθηκαν ελαφρά εγκεφαλικά σε όλο το πάνελ, αλλά ευτυχώς οι τεχνικοί είχαν έτοιμα υπογλώσσια, και οι περιφερειακές εκλογές θα διεξαχθούν κανονικά, με όλους τους υποψηφίους άθικτους.

Καταδεύτερον, ο Σύζυγος της Κυρίας Ευγενίας Μανωλίδου, που προφανώς ξέχασε να πάρει το αντισχιζοφρενικό χάπι του πριν μπει στο στούντιο, στρίγκλισε ότι μισεί το Μνημόνιο αλλά θα ξαναθυσιαζόταν και θα το ξαναψήφιζε για να σώσει την Πατρίς. Σε αυτό το σημείο ειδικά οι κκ. Παφίλης και Αλαβάνος νόμισαν ο Χατζηνικολάου τους πότισε LSD και έχουν παραισθήσεις, αλλά αλληλοτσιμπήθηκαν και συνειδητοποίησαν ότι όντως αυτά είπε ο Σύζυγος, οπότε άρχισαν να σκέφτονται σοβαρά πώς θα τη βγάλουν καθαρή ως το Νοέμβρη με συνυποψήφιο τον Δόκτωρ Τζέκιλ - Μίστερ Χάιντ, δεδομένου μάλιστα ότι οι υποψήφιοι περιφερειάρχες δεν έχουν ενταχθεί στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα.

Κατατρίτον, ο Αυθεντικός Πασόκος κ. Δημαράς είπε... τι είπε; Ωραία θα τα είπε, διότι ξεχάσαμε τι είπε. Θυμόμαστε όμως ότι ο Ακόμη Πιο Αυθεντικός Πασόκος και Απλός Στρατιώτης κ. Μητρόπουλος έκανε τη μούρη όλων των αντιπάλων του κρέας, όταν δήλωσε ότι στόχος του είναι να πείσει την καημένη την Κυβέρνηση, τον καημένο τον Παπανδρέου και την καημένη την Τρόικα πως το Μνημόνιο είναι κακό, τζιζ, άσ’ το κάτω. Σε αυτό το σημείο όλοι οι αντίπαλοι έπαθαν προσωρινή αφωνία και τον κοιτούσαν σαν χάνοι, με ανοιχτό στόμα. Επανήλθαν σταδιακά, πλην των κκ. Σγουρού και Δημαρά, που τα πήραν στο κρανίο διότι δεν το σκέφθηκαν πρώτοι.

Κατατέταρτον, υπήρχε ένας χαρούμενος κύριος με ροζουλί πουκάμισο και ψαράδικο γελέκο, κι ένας εξίσου χαρούμενος οικολόγος με καράφλα και μούσι, που όμως τα έπαιρναν στο κρανίο όποτε ακουγόταν η λέξη Μνημόνιο (εναντίον του οποίου είναι, εννοείται αυτό, και οι δύο, αλλά τι σχέση έχει επιτέλους το Μνημόνιο με την κουβέντα μας, που λυσσάξατε όλοι;), διότι τώρα έχουμε Αυτοδιοικητικές Εκλογές, και τι πράματα είναι αυτά, να μπλέκουμε την Άλγεβρα με την Τριγωνομετρία; Μάλιστα ο κύριος με το ροζουλί μάλλον ήταν αντίθετος και με τον Καλλικράτη, διότι κάθε φορά πεταγόταν υπέρ του Ικτίνου – ο άλλος κύριος, ο οικολόγος, δεν πήρε θέση για τον Ικτίνο, αλλά πήρε θέση υπέρ της δημιουργίας «δικτύων ανταλλαγής χωρίς μεσάζοντες».

Η συνέχεια στο επόμενο, διότι έχουμε και δουλειές!

The road show goes on

Το είδατε το παιδί, που κληρονόμησε το Ελλάντα, τι ωραία που τα ’πε χτες στους αεριτζήδες της Γουόλ Στριτ;

«Come to Greece, έχουμε και δημόσια περιουσία αξίας 270 εκατομμυρίων που ακόμη παραμένει αναξιοποίητη και σας περιμένει»,

«Come to Greece να νιώσετε ελεύθεροι, διότι έχουμε γενική εκποίηση: προϊόντα, υπηρεσίες, εργασία, ενέργεια, όλα τα σφάζουμε κι όλα τα μαχαιρώνουμε για χάρη σας, ελάτε να τα πάρετε».

Πριν πάει στη Γουόλ Στριτ, το πρωί, μίλησε και στη «Σύνοδο Κορυφής για τους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας». Εκεί όμως φορούσε την κουστουμιά του σοσιαλιστή, οπότε έπαιζε άλλη κασέτα:

«Να βάλουμε επιτέλους κανόνες στις αγορές ώστε να καταπολεμήσουμε τη φτώχεια και την πείνα πριν μας πάρει και μας σηκώσει».

Αυτό, για όσους λένε ότι το παιδί είναι γκάου και δεν μπορεί να παίξει. Μια χαρά παίζει στα ταξιδάκια του, και περνάει κι ωραία επιπλέον, αφού δεν χρειάζεται να ομιλεί αυτή τη στριφνή Greek language.

Τα πάνω κάτω

Μεγάλο πράγμα οι λέξεις. Και η χρήση τους. Εμείς, οι «από κάτω», μάλλον χάνουμε εδώ και δεκαετίες τον αγώνα των λέξεων. Μας έγδυσαν οι «από πάνω» από τις πιο όμορφες, και μ’ αυτές έντυσαν τις βρωμιές τους. Τους βοήθησαν βέβαια πολλοί «ηγέτες» μας, μα και ο ανανήψας πνευματικός κόσμος (οι εξαιρέσεις, όπως πάντα, επιβεβαιώνουν τον κανόνα): όλοι εκείνοι που ανδρώθηκαν μαζί μας και τους βάλαμε πλάτες για να ανέβουν ψηλά και να δουν πέρα από τη μάντρα, πώς φαίνεται ο ορίζοντας του μέλλοντος. Μα όταν ο άνεμος άρχισε να φυσά ανάποδα, εκείνοι έσπευσαν να πηδήξουν από την άλλη πλευρά – γιατί είχαν καλομάθει στα ύψη, και δεν ήθελαν πια να μοιράζονται την τύχη μας.

Μείναμε λοιπόν μόνοι, κι από πάνω με τη ρετσινιά της «ξύλινης γλώσσας» μας. Οι λέξεις μας έγιναν λέξεις τους, και για να διαβάσεις πια την πραγματικότητα έπρεπε να στέκεσαι με τα πόδια πάνω και το κεφάλι κάτω. Κι επειδή αυτή η στάση είναι άβολη, ακόμη και πολλοί από τους «από κάτω» αποδεχτήκαμε το μεγάλο ψέμα, το φτιασιδωμένο με τις όμορφες λέξεις που κάποτε ήταν δικές μας.

Έτσι μιλούν σήμερα για «απελευθέρωση» (της αγοράς), για «ανόθευτο» (ανταγωνισμό), για «ελεύθερη» (οικονομία), για «κοινό σπίτι» (με εμάς απ’ έξω), και πάει λέγοντας... Ποιος λογικός άνθρωπος δεν θα άκουγε καταρχήν θετικά την επιταγή να «ανοίξουν» τα «κλειστά» επαγγέλματα; Ίσως το μόνο που μας σώζει είναι αυτό το παλιό όπλο: «». Ναι, τα εισαγωγικά – σαν δυο ασπίδες με τις οποίες αποκρούουμε τα απανωτά χτυπήματα στα μυαλά μας. Γιατί πάντα, και στις πιο δύσκολες συνθήκες, οι από κάτω μπορούμε να βρούμε τρόπο να πολεμήσουμε. Μέχρι να ξαναπάρουμε τις λέξεις μας πίσω, και οι «από πάνω» να αποκαλυφθούν μπροστά στα μιλιούνια των «από κάτω» όπως πραγματικά είναι: αποκρουστικοί γυμνοσάλιαγκες...

Μετά από αυτή τη μεγάλη εισαγωγή, σας παραθέτουμε αποσπάσματα από ένα κείμενο που μας έστειλαν μέλη ενός «κλειστού» επαγγέλματος:

Όταν στην ελληνική αγορά:
- 7 μύλοι διακινούν το 70% της αγοράς αλεύρων
- 3 βιομηχανίες ελέγχουν σχεδόν το σύνολο του συσκευασμένου γάλακτος
- 10 επιχειρήσεις έχουν το 77% του τζίρου της εμπορίας τροφίμων
- 3 βιομηχανίες ελέγχουν το σύνολο της παραγωγής σιδήρου
Όταν δηλαδή κυριαρχούν τα ΚΑΡΤΕΛ που μπορούν να ελέγχουν και να ανεβάζουν ανεξέλεγκτα τις τιμές [...] είναι αδιανόητο για τον ΣΕΒ, την κυβέρνηση και την τρόικα να υπάρχουν ακόμη τομείς που δεν ελέγχονται από το μεγάλο κεφάλαιο (εγχώριο ή μη), είναι δηλαδή αγορές «κλειστές» για τις δραστηριότητες του.

Ποιοι απέμειναν; Δικηγόροι, συμβολαιογράφοι, πολιτικοί μηχανικοί, αρχιτέκτονες, φαρμακοποιοί, ορκωτοί λογιστές, φυσιοθεραπευτές, οδοντοτεχνίτες, περιπτερούχοι, ιδιοκτήτες πρατηρίων υγρών καυσίμων, μεσίτες, φορτηγατζήδες, δηλαδή μικροί και μεσαίοι αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματίες, οι οποίοι αναγορεύθηκαν σε «μείζον» πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας και σύμφωνα με τον Πρόεδρο του ΣΕΒ «τροφοδοτούν τον πληθωρισμό και υπονομεύουν την αύξηση της παραγωγικότητας» (Δασκαλάκης 21.5.2008).

[…] Τα θέματα που ανοίγονται μπροστά μας είναι αν θα ξεπουληθούν οι υποδομές της χώρας μας, αν θα «καρτελοποιηθεί» πλήρως η οικονομία μας και αν τα «κλειστά» (για το μεγάλο κεφάλαιο) επαγγέλματα παραμείνουν ανοικτά για τον απλό πολίτη - γιατί, όσο και να προσπαθούν να εξωραϊσουν την «απελευθέρωση», στην ουσία πρόκειται για αφαίρεση δικαιωμάτων από τους πολίτες και μεταβίβαση τους σε καρτέλ και πολυεθνικές!

Η «αναδιάρθρωση», όπως κατ’ ευφημισμό αναφέρεται στο μνημόνιο, σκοπεύει στο ξεπούλημα υποδομών και τη διάλυση επαγγελμάτων και είναι βέβαιο ότι:
- Όχι μόνο δεν θα αυξήσει την απασχόληση, όπως ισχυρίζονται, αλλά θα προσθέσει αρκετές ακόμη χιλιάδες στους ανέργους, καθώς η επίταση του ανταγωνισμού σε συνθήκες κρίσης οδηγεί στο «κλείσιμο» των μικρών και την κυριαρχία των «μεγάλων».
- Όχι μόνο δεν θα δεν θα καλυτερεύσει την ποιότητα των υπηρεσιών και δεν θα μειώσει τις τιμές, αλλά αφήνοντας ελεύθερο το δρόμο στα ΚΑΡΤΕΛ, θα αφήσει ανυπεράσπιστη την κοινωνία στις αδηφάγες διαθέσεις τους.
- Όχι μόνο δεν θα προσφέρει ανάπτυξη, αλλά συμπαρασύροντας χιλιάδες άλλα επαγγέλματα, θα ρίξει την οικονομία της χώρας σε ακόμη πιο βαθιά ύφεση.

[...] Τι σημαίνει η «απελευθέρωση» του δικηγορικού επαγγέλματος; Οπωσδήποτε όλα τα παραπάνω και επιπλέον υπαλληλοποίηση των δικηγόρων που θα κατορθώσουν να παραμείνουν στο επάγγελμα και «επίσημο» εξανδραποδισμό της ήδη πάσχουσας από φαινόμενα διαφθοράς, σήψης, αναποτελεσματικότητας και αρνησιδικίας δικαιοσύνης, διότι η κυριαρχία μεγάλων εταιρειών (κεφαλαιουχικών και μη) συνεπάγεται:
- Τη δημιουργία νομικών υπηρεσιών δύο ταχυτήτων, εκ των οποίων η μία θα είναι για τους πλούσιους (ποιοτικά υψηλή αλλά με αμοιβές που θα φθάνουν σε δυσθεώρητα ύψη), και η άλλη για τους φτωχούς (που θα παρέχεται περίπου ως ασφαλιστική κάλυψη για νομική προστασία, επίσης ακριβή για την ποιότητά της, τυποποιημένη και από κακοπληρωμένους δικηγόρους-υπαλλήλους ή δικηγόρους-φασονατζήδες).
- Την αύξηση της διαπλοκής μεταξύ οικονομικών συμφερόντων, πολιτικής εξουσίας και δικαιοσύνης.
- Τη μετατροπή του δικηγόρου σε υπάλληλο Τραπεζών και Πολυεθνικών και όχι δικηγόρο ανεξάρτητο και μάχιμο για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των πολιτών […]

Πρωτοβουλία δικηγόρων ενάντια στα μέτρα και την οδηγία Μπολκενστάιν (stopbolkenstein@gmail.com)

Για να λέμε και του στραβού το δίκιο, για πολλούς ανθρώπους οι δικηγόροι δεν είναι και η πιο συμπαθής από τις κοινωνικές ομάδες. Αλλά, σάμπως είναι ενιαία κοινωνική ομάδα; Υπάρχουν οι μεγαλοδικηγόροι, υπάρχουν και οι μεροκαματιάρηδες, υπάρχουν και οι ενδιάμεσοι. Υπάρχουν αυτοί που χλαπακιάζουν μεγάλα ξεροκόμματα από την πίτα των «από πάνω» και γδέρνουν τους «από κάτω», υπάρχουν όμως και αυτοί που στέκονται στο πλάι μας, και συχνά χωρίς αμοιβή, όταν προσπαθούμε να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε ελέφαντες. Γι’ αυτό, δεν θέλουμε να αφήσουμε τους «από πάνω» να μας ρίξουν όλους στη λακκούβα της ισοπέδωσης των πάντων και του μεταξύ μας κανιβαλισμού. Αλήθεια, για να παίξουμε λίγο και στο γήπεδο του αντιπάλου, μιας και δικό μας γήπεδο δεν έχουμε: πότε θα ανοίξουν τα κλειστά επαγγέλματα των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, των τραπεζιτών κ.λπ.;

Πού θα πάει, θα σας περαιώσουμε κι εμείς...

Στην «περαίωση» 2000-2009, πέραν των χιλιάδων μικρομεσαίων που πια δεν έχουν πού την κεφαλήν πλύναι αλλά θα κληθούν να καταβάλλουν έστω κι ένα διακοσάρι ευρώ για να ξεμπερδεύουν (διότι, ως γνωστόν, φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακούλι), θα ενταχθούν, λέει, και «πολύ μεγάλες επιχειρήσεις» - με τζίρο που μπορεί να φτάνει τα 15 ή και 20 εκατομμύρια ευρώ. Εξαιρούνται οι τράπεζες (άλλωστε στις τράπεζες δίνουμε, δεν παίρνουμε) και λοιπά ευαγή ιδρύματα. ΔΕΝ εξαιρούνται όμως οι «υποθέσεις πλαστών και εικονικών συναλλαγών»!

Εν πάση περιπτώσει, επειδή μας τελείωσαν και τα ψιλά, παρακαλείται ο κάθε παράνομος μεγαλοεπιχειρηματίας ή/και μαφιόζος, να έρθει με ό,τι έχει ευχαρίστηση για να τον περαιώσει ο άτεγκτος Παπακωνσταντίνου, και να τον αποδώσει πάλλευκο στην κοινωνία. Επίσης παρακαλούνται όσοι ηλίθιοι πλήρωναν κανονικά εισφορές, απέδιδαν το ΦΠΑ κ.λπ., να μην χτυπάνε το κεφάλι τους στον τοίχο αναφωνώντας αυτοκριτικά «μα, πόσο μαλάκας είμαι;;;», διότι χτύπα-χτύπα μπορεί να μας πάθουν τίποτα, και πού θα ξαναβρούμε τέτοια κορόιδα;

Σύμφωνα πάντως με έγκυρες διαρροές (ναι, το Συγκρότημα ξέρει) «το σχήμα λόγου “κάψτε τα βιβλία” θα έχει ισχύ μόνο στην περίπτωση κατά την οποία υπάρχει πλήρης εξόφληση των πρόσθετων φόρων (καταβολής του συνόλου των δόσεων) που θα προκύψουν από την περαίωση». Τουτέστιν, άμα τα σκάσεις όλα μαζί τα φραγκοδίφραγκα (και όχι σε 24 δόσεις), τα καις και το φχαριστιέσαι. Διότι έτσι κάτι θα μαζέψει ο Παπακωνσταντίνου, ώστε οι τροϊκανοί να του δώσουν παράταση ζωής κάνα μήνα, και μετά έχει (;) ο θεός.

O τελευταίος των Τροϊκανών

Αν είναι δυνατόν! Ο επικεφαλής των επιτηρητών του ΔΝΤ -σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Ελευθεροτυπίας- τώρα λέει ότι έδωσαν λάθος συνταγή για την Ελλάδα. Αυτό κι αν είναι καταστροφή.

Τόσα κυβερνητικά στελέχη έχουν επιχειρηματολογήσει υπέρ της συνταγής. Τόσοι βουλευτές έχουν ξευτελιστεί ψηφίζοντάς την. Τόσοι υποψήφιοι για τις εκλογές έχουν δηλώσει ότι δεν θέτουν θέμα μνημονίου. Τόσοι τηλε-δημοσιογράφοι και μη έχουν κάνει αναλύσεις επί αναλύσεων υπέρ του μνημονίου. Τόσους τόνους μελάνι έχουν χύσει για τις θυσίες υπέρ πατρίδος και πίστεως. Τόσα κατηγορώ σε όσους έλεγαν ότι η θεραπεία είναι χειρότερη από την ασθένεια. Τόση ειρωνεία σε όσους έλεγαν ότι υπάρχει άλλος δρόμος.

Και τώρα; Θα κάνουν undo; E όχι βέβαια... Ο Γιώργος θα συνεχίσει στο δρόμο που άνοιξε για τον οποίο στην πραγματικότητα κάνεις δεν τον υποχρέωσε, όσο και αν τον βολεύει να το λέει. Έκανε τις επιλογές του και τώρα θα επιμείνει, έστω και αν μείνει ο τελευταίος των Τροϊκανών.

[ Από τον Antista/Chef ]

Απαγορευμένες ερωτήσεις

Πώς είναι δυνατόν όλα τα κράτη και τα νοικοκυριά να είναι σήμερα καταχρεωμένα, και πώς απέκτησαν οι πιστωτές, κατά βάση οι επενδυτικές τράπεζες και τα κερδοσκοπικά κεφάλαια, τα εκατοντάδες τρισεκατομμύρια τα οποία υποτίθεται πως τους χρωστά όλος ο υπόλοιπος κόσμος;

Τα τριακόσια τριάντα δισεκατομμύρια που «χρωστά», εντός εισαγωγικών, σήμερα η χώρα μας, είναι σταγόνα στον ωκεανό των χρεών της Ευρώπης και του υπόλοιπου κόσμου. Οι φετινές μόνο δανειακές ανάγκες μόνο των χωρών της ευρωζώνης υπολογίζονται σε 2,8 τρισεκατομμύρια. Πώς γίνεται όλες οι χώρες, άσχετα από το αν έχουν χρηστή διαχείριση ή όχι, να έχουν τόσο τεράστιες δανειακές ανάγκες;

Και, από την άλλη μεριά, πώς γίνεται οι τράπεζες και τα κερδοσκοπικά κεφάλαια να κατέχουν στα χαρτοφυλάκιά τους έναν ακαθόριστο αριθμό εκατοντάδων τρισεκατομμυρίων, πολλές εκατοντάδες φορές μεγαλύτερο από το σύνολο της παγκόσμιας παραγωγής και ακόμη και από το σύνολο του παγκόσμιου πλούτου;

Για παράδειγμα, κανείς δεν ξέρει το συνολικό ύψος των credit default swaps, αλλά υπολογίζεται γύρω στα εννιακόσια τρισεκατομμύρια δολάρια. Πού βρέθηκε όλος αυτός ο πλούτος και πώς κατέληξε στα θησαυροφυλάκια ελάχιστων και άγνωστων;

[Μικρό απόσπασμα από την παρέμβαση του καθηγητή Σπύρου Μαρκέτου στην ανοιχτή συζήτηση που οργάνωσε η Πρυτανεία του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου την ημέρα των εγκαινίων της ΔΕΘ, με θέμα «Μπροστά στην κρίση» - Ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ]

Τίποτα δεν πάει χαμένο

Σαν σήμερα, το 1982, έφυγε ο Μάνος Λοΐζος, μόλις 45 χρονών.
Αλλά πρόλαβε να μας μάθει πως "τίποτα δεν πάει χαμένο".

Τον στηρίζει (και) η νεολαία

Μπροστά σε τεράστιο και ενθουσιώδες, βασικά νεολαιίστικο ακροατήριο (όπως εμφαίνεται και στη σχετική φωτό εδώ αριστερά) ο υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων κύριος Καμίνης, υποστηριζόμενος από το ΠΑΣΟΚ και τις λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις (το γράφει και στην ούγια: «Δημοκρατική Αριστερά», όχι σαν κάτι άλλους παλαιοαντιμνημονιακούς) πραγματοποίησε χθες την πρώτη δημόσια προεκλογική του εμφάνιση.

Αφού είχε ήδη κεραυνοβολήσει τους ξεδιάντροπους που συνδέουν, άκουσον-άκουσον, τις εκλογές με το Μνημόνιο [βλέπε ΕΔΩ], κι αφού κατάπιε αμάσητο και τον Καλλικράτη, κι αφού σκυλόβρισε τον καημένο κύριο Κακλαμάνη (που τώρα τελευταία είναι εύκολος στόχος, διότι έχει πέσει σε κατάθλιψη επειδή λόγω προεκλογικής περιόδου δεν μπορεί να κόψει ούτε ένα δέντρο), ο πράος κύριος Καμίνης περιορίστηκε να μας αναλύσει το δικό του πρόγραμμα, δίδοντας έμφαση:

- στον «εκδημοκρατισμό του Δήμου μέσω της ψηφιακής τεχνολογίας» (αυτό, αν δεν το καταλάβατε, ήταν έμμεσο γλείψιμο στον ΓΑΠ),
- στην… «αύξηση των ποδηλατών» (πώς λέμε, θα σας κάνουμε τη ζωή ποδήλατο; έτσι!),
- στην «αφομοίωση των πράσινων πρακτικών» (μην ρωτήσετε τι ακριβώς είναι τούτο, θα σας γελάσουμε)
- και, βεβαίως, στην «ενίσχυση της καινοτόμου επιχειρηματικότητας» (αυτό ξέρουμε όλοι τι είναι).

Παραφωνία στη ζωντάνια και τον παλμό της νεολαίας, πάντως, αποτελούσε η κατσουφιασμένη παρέα των Μνημονιοπασόκων Υπουργοστελεχών Διαμαντοπούλου, Γεννηματά, Σκανδαλίδη, Καρχιμάκη και Σία, αντάμα με τη (δημοκρατικιά) αριστερή κυρία Άννα Φιλίνη, που όλοι μαζί άρχισαν να μουρμουράνε ότι ο κύριος Καμίνης «είναι εντελώς ούφο» όταν, πάνω στον ενθουσιασμό του, αναφώνησε: «Τον δήμο, εάν δουλέψουμε, θα τον πάρουμε, αυτό να το ξέρετε»…

Διαβλέποντας ο ανεξάρτητος (όλα κι όλα) γάτος Καμίνης την κατήφεια του ΠΑΣΟΚ και των λοιπών δημοκρατικών δυνάμεων που τον στηρίζουν, έσπευσε να τονίσει ότι «υπάρχει η Ελλάδα που έρχεται, η Ελλάδα της διπλής (!!!) αξιοκρατίας, η Ελλάδα που θα διοικείται από τους πιο άξιους πολίτες της, με βάση κάποιες (;;;) θεμελιώδεις και απαράγραπτες αξίες κοινωνικής συμβίωσης». Σοβαρά!

*****

ΥΓ1: Παρακαλείται όποιος βρήκε τα τζάνκια, τις επί χρήμασι εκδιδόμενες και τα αδέσποτα σκυλάκια που απομάκρυναν χτες οι υποχρεωτικότατες υπηρεσίες του κ. Κακλαμάνη από τη Βαρβάκειο Αγορά, ώστε να μπορέσει το ανφάν γκατέ της πρωτευούσης να απολαύσει με την ησυχία του τον προλογίζοντα εκλεκτό δημοσιογράφο κ. Δούκα, ο οποίος εκήρυξε την έναρξη της «απόλυτης μάχης του καλού με το κακό» (έλεος, τι άλλο θα ακούσουμε…), να τα επιστρέψει στα γραφεία των Οικολόγων-Πρασίνων, που επίσης στηρίζουν Καμίνη και θα αναλάβουν την πολιτική-περιβαλλοντική-φιλοσοφική αναμόρφωση και επανένταξη των παραστρατημένων δίποδων και τετράποδων, ώστε να αποφευχθούν οι κοινωνικές εκρήξεις.

ΥΓ2: Επίσης, επί τη ευκαιρία, παρακαλείται όποιος βρήκε τη Ριζοσπαστική (αλλά ουχί Δημοκρατική) Αριστερά των Αθηνών, να την ειδοποιήσει ότι η προεκλογική εκστρατεία ήδη ξεκίνησε, και άρα, μάλλον, ίσως, θα έπρεπε, τα αυτοδιοικητικά σχήματά της βεβαίως-βεβαίως, με την παραδοσιακά κατοχυρωμένη αυτονομία που απολαμβάνουν όλα τα κοινωνικά κινήματα (μην γελάτε!), να αρχίσουν να σκέφτονται εάν και πώς θα συμμετάσχουν στην ευγενή άμιλλα. Για να 'χουμε κι εμείς κάτι να γράψουμε, μην ασχολούμαστε μόνο με καμινοκακλαμάνη. Το ΚΚΕ να μην ειδοποιηθεί, διότι πρώτον έχει ήδη αρχίσει να παίζει μόνο του, χωρίς να περιμένει τα άλλα παιδάκια, και δεύτερον έχει ήδη αποφασίσει ότι ο Αντιμνημονιακός Αγών είναι μούφα.Οπότε, τζάμπα ο κόπος...

Έργο τέχνης: ως συνήθως, Antista/Chef ;)

Χάλασε ο κόσμος, κι έχουμε και την απόδειξη

Θαυμάσιο το σημερινό πρωτοσέλιδο της συμπαθεστάτης καθημερινής εφημερίδας Εστία (τη γνωρίζουν όλοι όσοι είναι άνω των 70, τη διαβάζουν μερικοί άνω των 80, αλλά εν πάση περιπτώσει ήτο η αρχαιοτέρα και το πάλαι ποτέ εγκυροτέρα αστική συντηρητική εφημερίς).

Ο κεντρικός τίτλος δίνει το σύνθημα: «Ναι στο μνημόνιο, όχι στους φόρους». Δηλαδή: σκίστε κι άλλο την πλέμπα, δώστε κι άλλες απαλλαγές στις μπίζνες. Τύφλα να ’χει ο Μίχαλος. Άμα άρχισε να λαϊκίζει και η Εστία, βράσ’τα χαράλαμπε…

Γράφει μάλιστα στο κυρίως κείμενο ότι «ο συντελεστής φόρου φθάνει στο 45%, όταν σε γειτονικές χώρες είναι μόλις 10%». Ποιος να το φανταζόταν, ότι η Εστία θα ζήλευε την... Αλβανία, αντί να ζητά μετ’ επιτάσεως «να γίνουμε επιτέλους Ευρώπη»! Όντως, χάλασε ο κόσμος.

[Σε χτεσινή ανάρτησή μας επισημαίναμε τις διαπιστώσεις μελέτης του κάθε άλλο παρά φιλολαϊκού ΟΟΣΑ: «Η πραγματική φορολόγηση για τα κέρδη των επιχειρήσεων ανέρχεται σχεδόν στο ήμισυ του μέσου όρου της ΕΕ των 25 (15,9% για την Ελλάδα, έναντι μέσου όρου 33,0% στην ΕΕ των 25)». Τσκ τσκ… ντροπή… λέει και ψεματάκια ο διάδοχος του ψηλομύτη μεγαλοαστού Άδωνι Κύρου;]

Σώπα ρε αδερφέ που γέρνει… ιδέα σου είναι!

Πριν δέκα χρόνια η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ (που υπό την υψηλή καθοδήγηση Σημίτη εκσυγχρόνιζε την Ελλάδα) συμφώνησε με τους Γερμανούς φίλους μας, να ψωνίσουμε τέσσερα υποβρύχια. Ως γνωστόν, τα γερμανικά προϊόντα είναι γενικά Α΄ ποιότητος, «δεν σπάνε και δεν χαλάνε». Αυτή η γενικευμένη ιδέα δέχτηκε, πάντως, πλήγμα όταν στις δοκιμές το πρώτο από τα υποβρύχια, το «Παπανικολής», μπατάρισε προς τα δεξιά (συμβολικό!).

Εν τω μεταξύ έφυγε το ΠΑΣΟΚ, ήρθε η ΝΔ, έφυγε η ΝΔ, ξανάρθε το ΠΑΣΟΚ (Επίσης: 1. Παραιτήθηκε ο αρχηγός ΓΕΝ αντιναύαρχος Φενέκος, αφήνοντας υπονοούμενα για πιέσεις της πολιτικής ηγεσίας να παραλάβει το «Παπανικολής» έστω κι αν μπατάρει, και 2. Η εισαγγελία του Μονάχου ανακάλυψε ότι οι εταιρίες που κατασκεύαζαν τα υποβρύχια έδωσαν κάτι εκατομμύρια ευρώ μίζες για να υπογραφεί η συμφωνία με την κυβέρνηση Σημίτη – έκτοτε, όμως, ούτε φωνή ούτε ακρόαση).

Φαίνεται ότι, ζαλισμένος από αυτές τις αλλεπάλληλες αλλαγές, τελικά ο «Παπανικολής» ήρθε στα ίσα του (λογικό: αν δεν μπατάριζε και ζαλιζόταν, τότε θα μπατάριζε – αφού όμως ήδη μπατάριζε, με το που ζαλίστηκε, ωωωπ, ίσιωσε!). Το ίσιωμα μάλιστα το επιβεβαίωσαν, μας το είπε ο κυρ-Βενιζέλος, έκπληκτοι και οι ίδιοι, «οι ειδικοί του Πολεμικού Ναυτικού από κοινού με τον αρμόδιο κρατικό γερμανικό φορέα» (σώπα!), και μάλιστα «με πλήρη ανεξαρτησία γνώμης» (ε, αλίμονο).

Πάνω στον πανικό, οι Γερμανοί (που στο μεταξύ τους δώκαμε 2 δισεκατομμύρια ευρώ για τα 4 συνολικά υποβρύχια που είχαμε παραγγείλει το 2000, αν και δεν παραλάβαμε κανένα μέχρι σήμερα, αλλά αν δεν ενισχύσουμε εμείς τη γερμανική οικονομία, ποιος θα το κάνει; οι Αμερικάνοι;), οι Γερμανοί λοιπόν, πούλησαν τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά (κομπλέ, με 1.200 εργάτες συν τα γυναικόπαιδα) στον αξιότιμο σεΐχη του Άμπου Ντάμπι, και ο κυρ-Βενιζέλος χέστηκε από τη χαρά του διότι έρχεται κι άλλος ξένος επενδυτής στην Ελλάδα, ο οποίος επιπλέον έστειλε στον Υπουργό Τροϊκανής Άμυνας δύο κουτιά λουκούμια, ένα σαραγλί, κι έναν νταβά γαλακτομπούρεκο. Συν ροδόνερο, για να πλύνει τα χεράκια του ο κυρ-Βενιζέλος μετά το χλαπάκιασμα.

Συγκινημένος από αυτές τις ευχάριστες εξελίξεις, ο κυρ-Βενιζέλος (και σύμπασα η κυβέρνηση, πλην της πρωθυπουργάρας που κάπου πήγε βόλτα και ξέχασε να γυρίσει) αποφάσισε να το παραλάβουμε το ρημάδι, διότι:
1. Έχουμε ήδη δώσει δύο δισεκατομμυριάκια τζάμπα και βερεσέ, κι αν το πάρουν χαμπάρι οι ραγιάδες θα ξεσηκωθούν και θα μας κόψουν τον κόλο,
2. Έχουμε τη θετική γνωμάτευση των εντελώς ανεξαρτήτων Ελλήνων και Γερμανών ειδικών, και να πά' να [ΧΧΧ] το ιδιότροπο πολεμικό ναυτικό που κάνει νάζια,
3. Αν το παραλάβουμε, η εισαγγελία Μονάχου υπόσχεται να ξεχάσει ποιοι Έλληνες πατριώτες πήραν τις μίζες, το οποίο είναι βασικό, διότι ήδη πήξαμε στη γλίτσα,
4. Ο ίδιος ο σεΐχης έδωσε, λέει, προσωπικές διαβεβαιώσεις ότι θα μας βοηθήσει να πουλήσουμε τον μπαταλαμά σε κάνα κορόιδο από «τρίτη χώρα» (Σοβαρά! Το διέρρευσε κι αυτό ο κύριος υπουργός, ενώ ρευόταν το γαλακτομπούρεκο made in Abu Dhabi, ότι του το υποσχέθηκε ο σεΐχης…)

Πάνω στο γάμο και τη χαρά, η Βασίλω αποφάσισε να φτιάξουμε και δυο καινούρια υποβρύχια, επιπλέον των 4 που παραγγείλαμε (και ακόμα δεν είδαμε), και μάλιστα, είπε ο κυρ-Βενιζέλος, θα τα πάρουμε κοψοχρονιά (ειδικά αν μπατάρουν και αυτά, μισοτιμής!). Για να μην νιώθουν μάλιστα μόνα τους στην κρύα θάλασσα, θα ψωνίσουμε και μερικές φρεγάτες (από τους Γάλλους, όμως, διότι κι αυτοί άνθρωποι είναι). Μετά, αφού τα πάρουμε όλα αυτά, θα τα βάλουμε στο ναύσταθμο της Σαλαμίνας, να πηγαίνουν τα παιδάκια επίσκεψη και να παίζουν.

Τώρα, επειδή τα Made in EU παιχνιδάκια κοστίζουν (τι θέλετε να πάρουμε, κινέζικα από τα Jumbo; ποτέ! τα ελληνόπουλα δικαιούνται να παίζουν σε περιβάλλον προδιαγραφών ISO), η κυβέρνηση σκέφτεται να πιέσει σκληρά την τρόικα να επικαιροποιήσει λίγο ακόμη το Μνημόνιο, ανεβάζοντας το όριο συνταξιοδότησης στα 77,5 έτη, το ΦΠΑ στο 39,5%, και την τιμή του κολόχαρτου σε άγνωστο ακόμη ύψος (διότι πρέπει να προηγηθεί αναλογιστική μελέτη). Καλή σας ημέρα.

Πετάει, πετάει

Γράφει η χτεσινή έκθεση του ΔΝΤ για την Ελλάδα:

«Απογοητευτικό είναι μέχρι τώρα, σ' αυτή την κρίσιμη συγκυρία για την Ελλάδα, το γεγονός ότι οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις δεν έχουν την ευρύτερη στήριξη των άλλων κομμάτων».

Ε δεν πειράζει βρε παλικάρια του ΔΝΤ, μην στενοχωριέστε. Άλλωστε, πέραν του ΠΑΣΟΚ, και το ΛΑΟΣ σας ψηφίζει – λίγο είναι;

Όμως το πιο βασικό, που ξεχάσατε να το γράψετε στην έκθεση, είναι ότι σας στηρίζει ο ελληνικός λαός – έτσι δεν λένε τα «γκάλοπ» (τρομάρα σας) που μαγειρεύετε; Ότι το 68% υποστηρίζει το Μνημόνιο; Εδώ πετάει ο γάιδαρος, για τα κόμματα χολοσκάτε εσείς;

[ Α μπα, η αθώα επισήμανση του ΔΝΤ δεν συνιστά με τίποτα επέμβαση στην εσωτερική πολιτική της Ελλάδας. Ρωτήστε και τον κύριο Λοβέρδο ή τον κύριο Βενιζέλο, που είναι και συνταγματολόγοι και ξέρουν! ]

BAE BAE μάνα μ’, ΒΑΕ ΒΑΕ

Το Μνημόνιο που συνέταξαν οι επικυρίαρχοι, ψήφισαν οι «βουλευτές» του ΠΑΣΟΚ και του ΛΑΟΣ, και εφαρμόζει η «κυβέρνηση» του ΓΑΠ, έχει μια ενδιαφέρουσα αντίληψη σχετικά με το πώς ορίζονται τα ΒΑΕ (Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα). Δηλαδή, ένα βαρύ και ανθυγιεινό επάγγελμα δεν είναι... ντε και σώνει βαρύ και ανθυγιεινό – εάν το σύνολο των ΒΑΕ υπερβαίνει το 10% του εργατικού δυναμικού, πέφτει τσεκούρι. Οπότε το υπόλοιπο 90%, δεν πα’ να χτυπιέται, ασκεί επαγγέλματα ελαφρά και υγιεινά!

Τώρα, σε απλή μετάφραση, το τσεκούρι θα πέσει επί 250.000 εργαζομένων. Από την 1η Ιουλίου 2011, οπότε θα τεθεί σε ισχύ η νέα λίστα των ΒΑΕ, 250.000 άνθρωποι θα δουν το εισόδημά τους να μειώνεται δραστικά και τη σύνταξή τους να απομακρύνεται με ελαφρά πηδηματάκια κατά 5 χρόνια! Επί τη ευκαιρία, το «υπουργείο» Εργασίας θα εκπονήσει, λέει, μελέτες για την κατάσταση των επικουρικών ταμείων, ώστε να μειωθούν και οι επικουρικές συντάξεις περίπου 700.000 ανθρώπων! (Εδώ μιλάμε για το άκρον άωτον της αλητείας και της κλοπής, αφού τα επικουρικά ταμεία είναι 100% λεφτά των εργαζομένων, στα οποία το κράτος δεν θα έπρεπε να έχει λόγο – το μόνο που θα έπρεπε να κάνει, θα ήταν να φέρει πίσω τα κλεμμένα...).

Στο μεταξύ δόθηκε στη δημοσιότητα η ετήσια έκθεση του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ (Ινστιτούτο Εργασίας), που αναφέρει ότι στην τριετία 2009-2011 θα έχουμε απώλεια 175.000 θέσεων εργασίας (με βάση τους «αισιόδοξους» υπολογισμούς της Κομισιόν)! Τουτέστιν, η ανεργία θα ξεπεράσει το 20%, χτυπώντας συνολικά ένα εκατομμύριο εργαζόμενους. Σύμφωνα με το ΙΝΕ, δεν πρόκειται να επιστρέψουμε στα... ικανοποιητικά ποσοστά ανεργίας του 2008 (!) ούτε μετά από 5 χρόνια. Ταυτόχρονα, η ετήσια έκθεση υπολογίζει ότι μέσα στα επόμενα τρία χρόνια οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι θα δουν το βιοτικό επίπεδό τους να μειώνεται κατά 30%.

Ενδιαφέρον έχει και η γελοιοποίηση του «επιχειρήματος» ότι στην Ελλάδα έχουμε χαμηλή ανταγωνιστικότητα λόγω των... υψηλών μισθών (και τολμούν να το λένε αυτό, με το βασικό ΜΕΙΚΤΟ μεροκάματο στα 33,04 ευρώ, και το βασικό ΜΕΙΚΤΟ μισθό στα 739,56 ευρώ!). Αναφέρει σχετικά η ετήσια έκθεση: «Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά το 2009 το μηνιαίο κόστος εργασίας στην Ελλάδα ανέρχεται στο 83% του μέσου αντίστοιχου κόστους στην Ε.Ε.-15, ενώ η παραγωγικότητα της εργασίας ανέρχεται στο 95% της Ε.Ε.-15».

Επιπλέον, το ΙΝΕ, βασιζόμενο σε μελέτη του ΟΟΣΑ (2009), επισημαίνει ότι οι εργαζόμενοι φορολογούνται σε υπερδιπλάσιο ποσοστό απ' ό,τι οι επιχειρήσεις: «Η πραγματική φορολογική επιβάρυνση της εργασίας στην Ελλάδα (35,1%, 2007) αντιστοιχεί στο μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (36,4%, 2006), ενώ η πραγματική φορολόγηση για τα κέρδη ανέρχεται σχεδόν στο ήμισυ του μέσου όρου της ΕΕ των 25 (15,9% για την Ελλάδα, έναντι μέσου όρου 33,0% στην ΕΕ των 25)».

Καλά μας τα 'πε το ΙΝΕ. Και τώρα τι κάνουμε, κύριε Παναγόπουλε; Ως συνήθως, την πάπια; (Άσχετο: το επάγγελμα του εκδοροσφαγέως πάπιας, είναι ΒΑΕ ή όχι;)