Παρασκευή, 17 Σεπτεμβρίου 2010

Απαγορευμένες ερωτήσεις

Πώς είναι δυνατόν όλα τα κράτη και τα νοικοκυριά να είναι σήμερα καταχρεωμένα, και πώς απέκτησαν οι πιστωτές, κατά βάση οι επενδυτικές τράπεζες και τα κερδοσκοπικά κεφάλαια, τα εκατοντάδες τρισεκατομμύρια τα οποία υποτίθεται πως τους χρωστά όλος ο υπόλοιπος κόσμος;

Τα τριακόσια τριάντα δισεκατομμύρια που «χρωστά», εντός εισαγωγικών, σήμερα η χώρα μας, είναι σταγόνα στον ωκεανό των χρεών της Ευρώπης και του υπόλοιπου κόσμου. Οι φετινές μόνο δανειακές ανάγκες μόνο των χωρών της ευρωζώνης υπολογίζονται σε 2,8 τρισεκατομμύρια. Πώς γίνεται όλες οι χώρες, άσχετα από το αν έχουν χρηστή διαχείριση ή όχι, να έχουν τόσο τεράστιες δανειακές ανάγκες;

Και, από την άλλη μεριά, πώς γίνεται οι τράπεζες και τα κερδοσκοπικά κεφάλαια να κατέχουν στα χαρτοφυλάκιά τους έναν ακαθόριστο αριθμό εκατοντάδων τρισεκατομμυρίων, πολλές εκατοντάδες φορές μεγαλύτερο από το σύνολο της παγκόσμιας παραγωγής και ακόμη και από το σύνολο του παγκόσμιου πλούτου;

Για παράδειγμα, κανείς δεν ξέρει το συνολικό ύψος των credit default swaps, αλλά υπολογίζεται γύρω στα εννιακόσια τρισεκατομμύρια δολάρια. Πού βρέθηκε όλος αυτός ο πλούτος και πώς κατέληξε στα θησαυροφυλάκια ελάχιστων και άγνωστων;

[Μικρό απόσπασμα από την παρέμβαση του καθηγητή Σπύρου Μαρκέτου στην ανοιχτή συζήτηση που οργάνωσε η Πρυτανεία του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου την ημέρα των εγκαινίων της ΔΕΘ, με θέμα «Μπροστά στην κρίση» - Ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ]

Δεν υπάρχουν σχόλια: